Boluvi ibrahim efendi

//1// Boluvî Şeyh İbrahim Efendi Hazretlerinin

der-aleyhde müridânından birine

gönderilen nâme-i hakikat

‘alâmelerinin sûretidir

Bismillahi ve bihamdihi ves-selaveteale nebiyyine ve ale elihi ecma’în elhamdüleke yesahibel cûdi vessalâtü vessâlemü ale nur-il mevcudi ve ale âlihi ve ashabihillezine takdis eba şerif el vucud emma ba’de ey veled-i maneviyem ve ey ferzende fevâidim Eydike allah bi nasrel kavim ve bu lutfa elkerim vâcib te’âlâVe tegaddes hazretleri ezelen ve ebeden kendi vücuduyla mevcut olup ‘küntü kenzen mahfiyyen an ‘ârif malukatel hakLa ‘ârif hadis-i kudsîsi muktezâsınca vücûd-u mevcudunu bildirmek ve bilmek murat eyleyip kendi nurundan bir mir’at-ı Muhammedî ve bir mâye-i Ahmedî halk eyleyip ol mir’at-ı Muhammedî’nin Munzur tecellîsinden mümkinât te’ayyün bulmaya ‘‘kün’’ emr ve //2// Ve iradesinin te’alluku bürhân-ı katı’ oldu mümkünât imkân vücûdı ile mevcûd ise de hakikaten vücûd Cenâb-ı Hakkın olup mümkinât ise sûret-i haktan ve zıll-i mutlaktan ibâret olduğuna ‘halek allahü âdem-i suretehü delildir.

Ol vücûd-u mümkünün alâyiş ve asâyişine her bakıp gayrı bir vücûd zann ederek kendine vücûd isbât edenler heyhât Cenâb-ı Haktan ba’id olup azâb katiyyette düçar oldılar. Bu sebebden ‘ulemâ-i sayfiyye ‘kaddesellâhü esrarahüm’eslâf-ı kirâmdan aldıkları gibi bu vücûd-ı mümkinâtı aslına ifrağ ve bu füru’atı zatına eblağ için bir takım tarik-i ‘Aliyyeve rabıtâ-i kalbiyye ve sun’-i tesis eyledikleri şu hâlde ki ‘âlem-i ıtlaka ve vech-i mutlaka âşinâ ve âgâh olan zât-i şerîfin vücûdu hakîkaten vücûd-ı Hakk ile muhakkak olup irşâdenet-tâlibîn kasr-i cemâl-i Mevlâdan tenzilen ‘âlem-i halka nâzır olupve ol zât-ı mukaddesin yedi yed-i Allahda ifnâ olduğundan //3// Ol kâmilin yedinden tevbe ve telkin almayı ve bu sûretle i’tikad-ı tam ile ‘enîbü ilallâh’ sırrına fermânber olup evvelâ … fürüdât ve nevâfilini senin revâtib ve gayr-ı revâtini ba’del icrâ virilen evrâd ü ezkâra müdâvemet ederek kalb-i insânda vâki’ dem gubar-ı beşeriyyeti ve esbâb-ı hicâbı darb zikriyle ifnâ edip vücûd-u mahz-ı Mutlaka vasıl olmaktır. Enbiyâ-i ‘izam ve aleyhisselamda vâki’ olan şakk-ı sadr-ı mâdesine mukâbil evliyâ-i kirâmda darb-ı zikr-i keyfiyyeti olmasa her fert ‘âlem-i farkta kalıp Hakka vâsıl olamaz nitekim ‘ilim muallimden ta’lim olunduğu gibi bu ‘ilm-i esrârın dahi vech-i ta’limi mürşidinin gönlünden istifâde oluna geldiği cihetle benim gönlüm şeyhime şeyhimin gönlü Hakka deyip gönlünde şeyhin hüviyet ve şahsiyetini râbıtaya alıp devâm-ı tevhid-i şerîf olunarak zevkiyyât-ı ruhâni hâsıl oldukça her terk-i esmâ ve tevhîd-i müsemmâ hâsıl olur. Zirâ her yüzde her //4// Hakkın vücûdundan ‘ayân bir şey yokdır.

İnnema tevella efsemVechullah’ bunu remz eder. Hakkın vücûdunu setr eder bir şey yoktur. Ehl-i hicâba görünmediği ancak ehl-i hicâbın kendi vücudu kendine hicâp olduğundan ve onların vücûdu fânî olduğundan fânînin bâkîye tahammülü olmadığından müşâhede vâki’ olmaz. Ol vücûd fânî insana hâil oldukça maksad-ı aksâsı olan ‘âlem-i lâhuta yol bulamaz. Vücûdun zenb-i layıkası aleyh zenb âhir buna işârettir. Nitekim ehl-i cennet cennette Hakkı müşâhede eylediklri vücûdlarını bekâya tebdîl ettikleri içindirkezâlik ehl-i zikr dahi mürşidine râbıta-i kaviyye ederek mürşidinin gönlündeki lema’ân eden şem’a-ı Mevlâdan kendi gönlündeki şem’asını uyandırıp ol şem’a ile vech-i Mevlâyı müşâhede eder. Fafehum hüda yeter allah ruiyyet cemâla ve zevkıyyât teceliyata âmin yâ mu’in temmet //5// kâlen Nebi aleyhisselam ‘aşere minel fetera kassı şarab ve af’a ilahiyye ila âhiril hadis işbu hadis-i şerîfi müsellem rahmetullahi ‘Ayşe radyallahu anhadan ve Ebû Davut rahimallâh ‘Âmmâr radiallâhü anhdan rivâyet etmişlerdir. Bu hadîs-i şerîftegerek senet ile gerek din ile tefsir olunsun min teb’ız içindür bu suretde ma’nası on hasletsenetten yahut diyenden ba’zdır demek olur. Ba’zı kere dahi hilkatle tefsir olunur bu suretde min ibtidâiye için olur ma’nası dahi insanın müttesif olduğu tabiat ve cibilliyetdendir demek olur ve kâlen nebiyyi aleyhisselam men lem ye’hez men şerâbe feleyse minna bu hadis-i şerifi İmam-ı Tirmizî ve İmam-ı Nesaî rahmehimallahdan rivâyet etmişlerdir ve kâlen-nebiyyi aleyhisselam min tol el-eşr’ab lem yesticeb da’va-i bu hadis-i şerif dahi kenvez el-hakanda mezkurdur ve kâlen-nebiyyi aleyhisselam //6// Halful müşikin ahful şevârib ve evful hayyma’nâ-yı şerîfi müşriklere muhâlefet edip bıyıklarınızı dudakdan ziyâde uzayanı kesin demekdir.

Ve kalen-nebiyy-i aleyhisselam min tol şarebe azebe beriatü eşya’e lâ yecide şefe’ative lâ yeşrib men havzive ya’zebu fi kabrihi ve yeb‘asü lehu münkerve nekir fi azab ma’nâ-yı şerifi şol kimse ki bıyığınıuzatır. Ol kimse dört şey ile muazzeb olur.Ol kişi benim şefâ’atimi bulamaz. İkincisi benim havzımdan içemez üçüncüsü kabrinde muazzeb olur. Dördüncüsü münker ve nekir ya’ni su‘âl melâikeleri gazab halinde gelirler demekdir. Bu hadis-i şerif dahi Germiyanda mesturdur hadîs-i şerîfte vâki’ olan (tevvil) kelimesi tef’îl babındadır, binâsı teksir içindür el-’ârif yekfihül işareh temmet //7// Kutbul ‘ârifin gavs-ı muhakkikîn Hazret-i Mısri-i Niyâzî kuds-i sırra taraf-ı kutsiyyelerinden birâderleri Ahmed-i Bîcân Hazretleri tarafına gönderilen name-i hakikat‘alâmelerinin sûretidir.Hezâr iştiyâk birle selâm ve hayır du’âlar kılındıkdan sonra i’lâm ve enhâ olunan budur ki benim cânım ne halde ve ne ‘âlemdesin ya’ni demek isterim ki herkes dünyada oldukça dert ve elemden kurtulmaz. Ol dert içünde ceza’ ü feza’da mısın yoksa sabr-ı cemîlde misin yoksa gece karamlığında gün bulanlardan mısın yoksa dert içinde derman bulub hasta gönül sağ olub yediğin //8// yürekte yağ olup dağ üstü bağ oldu mu karındâşım nefsini bildin mi Rabbini buldun ‘alâmeti vardır yetmiş iki buçuk millete bir göz ile bakıp cümle halk ile bir uğurdan barışıp ‘fe eyynemâ tüvellû fesemme vechullah’ zâhir oldu mu cemâlini nice yüzden görem diyen diller şikeste âyineler gibi pâre pâre gerek karındâşım bu arsaya bî-nişan ve lâ-mekân illerinden kudret yollarıyla yedilerek çıka geldik gözün açıp kendin bir ulu hengâme içinde bulduk ol kesrete aldanıp izini yitirme ol dernek tizce dağılır yabanda kalırsan izini izleyerek geldiğin kapıyı bul yokluk yolunda yine bî-nişân ve lâ-mekân illerine ulaşa gör ki hubbül vatan minel iman budur bu yoluyitirdin ise bilenlere sor ve eşiklerine yüzünü sür hizmetlerinden ayrılma her dert ki dermân onlarda bulunur kâmiller necîl olmaz tek sen tâlib ve râğıp ol ve ‘âşık ve sâdık //9// Ol aze çek yokluk ile gelirsen zâta mazhar olursun benim karındâşım münâsebetsiz birkaç söz söyledim ‘ibâret bilecek hurâfatım kerâmet gösterecek velâyetim yoktur karpuz gibi bir top düzüb önüne yuvarladım çevgân elinde her nereye çalırsan ol semte gider muhalefet etmez amma bu çevgânı elden bırakıp topu kapasın asıl maslahat budur vesselamü ale menittebe’al Hüdâ temmet //10//

Kutbul aktâb-ı cihândır Şeyh Şa’bân-ı Velî

Server-i sahib dilândır Şeyh Şa’bân-ı Velî

İns ü cin nûş etti dostdan şarâb-ı ma’rifet

Sâkî-i kevser-i nişândır Şeyh Şa’bân-ı Velî

Nokta-i vahdetde pinhân eylemiş zâtın Hüdâ

Bir aceb sırr-ı nihândır Şeyh Şa’bân-ı Velî

Der ki dârül emandır her giren bulur necât

Melce-i pîr-ü civândır Şeyh Şa’bân-ı Velî

Kabzâ-i teshire almış enfüs ve âfâkı hep

Bir şah-ı geytistandır Şeyh Şa’bân-ı Velî

Selsebîl himmeti seyrâb eder ‘âşıklara

Saki-i dil teşnegândır Şeyh Şa’bân-ı Velî

Var o pîr-i âli kadre himmet iste hazineye

Cümleye maksad-resândır Şeyh Şa’bân-ı Velî

Temmet